Edebiyatımızın en katmanlı romanlarından biri olan Saatleri Ayarlama Enstitüsü, bu kez sadece bir oyun değil, adeta bir "oyunculuk manifestosu" olarak karşımıza çıkıyor. Serdar Biliş’in uyarlamasında, Tanpınar’ın ironik dili, Serkan Keskin’in bedeni ve sesiyle hayat buluyor. Doğu ile Batı arasında sıkışmışlığın, eski ile yeninin sancılı karşılaşmasının tam ortasında duran Hayri İrdal, sahnede onlarca surete bürünerek izleyiciyi hem güldürüyor hem de toplumsal hafızamızın tozlu raflarında bir gezintiye çıkarıyor.

Bu prodüksiyonu muadillerinden ayıran en büyük özellik, sinematografik estetik ile tiyatro atmosferinin kusursuz evliliği. Görüntü yönetmeni Ahmet Sesigürgil ve multimedya tasarım ekibi Illusionist’in dokunuşlarıyla, sahne dev bir anlatı ekranına dönüşüyor. Serkan Keskin sahnede canlı performans sergilerken, dev ekranlarda beliren diğer karakterler ve mekanlar, izleyiciye bir film platosundaymış hissi veriyor. Bu dijital derinlik, Tanpınar’ın "zaman" kavramına dair karmaşık felsefesini görsel bir şölene dönüştürüyor.

Tek perdelik bu kesintisiz performansın ritmi, Tuluğ Tırpan’ın besteleriyle zirveye taşınıyor. Müziğin her notası, saatlerin tik taklarıyla yarışırken, Gamze Kuş’un imzasını taşıyan sahne ve kostüm tasarımı izleyiciyi 105 dakika boyunca büyülü bir atmosferde tutuyor. +13 yaş sınırı ile sahnelenen oyun, sadece bir edebi klasik uyarlaması değil; ışık tasarımından ses mühendisliğine kadar her detayı ince ince işlenmiş, kolektif bir sanat emeğinin ürünü olarak dikkat çekiyor.

Sonuç olarak, Saatler Kolektif tarafından hayata geçirilen bu yapım, Türk tiyatrosunda teknolojinin hikaye anlatıcılığıyla nasıl bütünleşebileceğinin en somut örneği. Hayri İrdal’ın o meşhur enstitüsü, bu kez modern bir laboratuvar titizliğiyle sahneleniyor. Eğer siz de zamanın ruhunu yakalamak, Serkan Keskin’in müthiş dönüşümlerine tanıklık etmek ve Tanpınar’ın zamansız mizahını hissetmek istiyorsanız, koltuklarınıza yaslanın ve saatlerinizi ayarlamaya hazırlanın.